{"id":7819,"date":"2024-08-16T11:21:01","date_gmt":"2024-08-16T11:21:01","guid":{"rendered":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/?page_id=7819"},"modified":"2026-02-06T19:38:42","modified_gmt":"2026-02-06T19:38:42","slug":"1570-03-15","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/1570-03-15\/","title":{"rendered":"1570 03 15"},"content":{"rendered":"\n<div class=\"wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-2 wp-block-columns-is-layout-flex\">\n<div class=\"wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow\">\n<p class=\"has-text-align-center\" style=\"font-size:31px\">1570 03 15  <\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\" style=\"font-size:31px\">Andr\u00e9s Masio (Zevenaar) a Benito Arias Montano [Amberes] <\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-right\" style=\"font-size:22px\">15 de marzo de 1570<\/p>\n\n\n\n<div style=\"height:28px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-1 wp-block-columns-is-layout-flex\">\n<div class=\"wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow\" style=\"flex-basis:33.33%\">\n<div class=\"wp-block-cover is-light wp-duotone-unset-1\" style=\"min-height:103px;aspect-ratio:unset;\"><span aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-cover__background has-background-dim-10 has-background-dim\"><\/span><img fetchpriority=\"high\" decoding=\"async\" width=\"1127\" height=\"423\" class=\"wp-block-cover__image-background wp-image-606\" alt=\"\" src=\"http:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/cropped-Gysbrechts-1.jpg\" data-object-fit=\"cover\" srcset=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/cropped-Gysbrechts-1.jpg 1127w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/cropped-Gysbrechts-1-300x113.jpg 300w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/cropped-Gysbrechts-1-1024x384.jpg 1024w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2023\/03\/cropped-Gysbrechts-1-768x288.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1127px) 100vw, 1127px\" \/><div class=\"wp-block-cover__inner-container is-layout-flow wp-block-cover-is-layout-flow\">\n<p class=\"has-text-align-center has-white-color has-text-color has-medium-font-size\"><strong>METADATOS<\/strong><\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n<div style=\"height:10px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<meta http-equiv=\"Content-Type\" content=\"text\/html; charset=UTF-8\">\n   \n   \n      <div style=\"background-color:White;border:solid 1px DimGrey;border-radius:5px;\">\n         <div style=\"margin-left: 15px; color: #1C1C1C;\">\n            <p><b>Identificador: <\/b>1570 03 15<\/p>\n         <\/div>\n         <div style=\"margin-left: 15px; color: #1C1C1C;\">\n            <p><b>\u00cdncipit: <\/b>Etsi exacta iam hieme, quam anni partem priuatis meis studiis liberius semper impendere\n               possum&#8230;<\/p>\n         <\/div>\n         <div style=\"margin-left: 15px\">\n            <p><b>Manuscritos: <\/b><\/p>\n            <ul><\/ul>\n         <\/div>\n         <div style=\"margin-left: 15px\">\n            <p><b>Impresos: <\/b><\/p>\n            <ul>(E1) <i>Biblia Sacra<\/i>, VII, pp. 3-4; (E2) Dom\u00ednguez, <i>Correspondencia<\/i>, I, 368-385.<\/ul>\n         <\/div>\n         <div style=\"margin-left: 15px\">\n            <p><b>Edici\u00f3n cr\u00edtica, traducci\u00f3n y notas: <\/b>Antonio D\u00e1vila P\u00e9rez<\/p>\n         <\/div>\n         <div style=\"margin-left: 15px\">\n            <p><b>Codificaci\u00f3n y edici\u00f3n digital: <\/b>Antonio D\u00e1vila P\u00e9rez<\/p>\n         <\/div>\n      <\/div>\n<\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow\" style=\"flex-basis:66.66%\">\n<p> <strong>RESUMEN<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Andr\u00e9s Masio se disculpa por no haber tenido suficiente tiempo para cumplir con la tarea que se le encomend\u00f3. Masio explica que ha recopilado y organizado sus notas sobre el origen y evoluci\u00f3n de la lengua sir\u00edaca, a pesar de sus muchas ocupaciones. Detalla c\u00f3mo el hebreo fue la lengua original que se deterior\u00f3 con el tiempo, dando paso al caldeo y posteriormente al sir\u00edaco. Los cristianos sirios preservaron y refinaron esta lengua, utiliz\u00e1ndola en sus textos sagrados. Masio expresa su esperanza de que una gram\u00e1tica sir\u00edaca completa se publique en el futuro, mencionando que Mois\u00e9s Mardenus dej\u00f3 importantes textos en Venecia. Concluye pidiendo disculpas por las limitaciones de su trabajo debido al corto tiempo disponible.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>COMENTARIO<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>No se conserva ning\u00fan testimonio manuscrito de esta carta, pese a que la misiva de Masio debi\u00f3 de pasar por los talleres de la imprenta antes de su publicaci\u00f3n (con m\u00e1s o menos variaciones con respecto al original) en el volumen VII de la Pol\u00edglota. El contenido de la carta consiste principalmente en la exposici\u00f3n sobre el origen hist\u00f3rico de la lengua sir\u00edaca, de lo que se deduce que este documento epistolar se redact\u00f3 desde el principio con el objetivo de su publicaci\u00f3n al frente de la  <em>Grammatica linguae Syricae<\/em> de Masio.<\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n<div style=\"height:54px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<p><strong>FACS\u00cdMILES<\/strong><\/p>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-3 wp-block-columns-is-layout-flex\">\n<div class=\"wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow\" style=\"flex-basis:40%\">\n<figure class=\"wp-block-gallery has-nested-images columns-default is-cropped wp-block-gallery-2 is-layout-flex wp-block-gallery-is-layout-flex\">\n<figure class=\"wp-block-image size-large is-style-zoooom\"><img decoding=\"async\" width=\"725\" height=\"1024\" src=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-725x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-7817\" srcset=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-725x1024.jpg 725w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-212x300.jpg 212w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-768x1085.jpg 768w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-1087x1536.jpg 1087w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-1450x2048.jpg 1450w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-8x12.jpg 8w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-scaled.jpg 1812w\" sizes=\"(max-width: 725px) 100vw, 725px\" \/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><strong>&nbsp;<em>Biblia Sacra<\/em>, VII, p. 3<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-large is-style-zoooom\"><img decoding=\"async\" width=\"629\" height=\"1024\" src=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-629x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-7818\" srcset=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-629x1024.jpg 629w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-184x300.jpg 184w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-768x1251.jpg 768w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-943x1536.jpg 943w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-1257x2048.jpg 1257w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-7x12.jpg 7w, https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-scaled.jpg 1572w\" sizes=\"(max-width: 629px) 100vw, 629px\" \/><figcaption class=\"wp-element-caption\"><strong>&nbsp;<em>Biblia Sacra<\/em>, VII, p. 4<\/strong><\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow\" style=\"flex-basis:33.33%\"><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n<div style=\"height:84px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<div style=\"height:0px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-columns is-layout-flex wp-container-core-columns-is-layout-4 wp-block-columns-is-layout-flex\">\n<div class=\"wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow\">\n<b>TEXTO Y APARATO CR\u00cdTICO (CON VISUALIZACI\u00d3N DEL MARCADO XML-TEI)<\/b>\n \n     \n   \n     \n   \n   \n      <meta http-equiv=\"Content-Type\" content=\"text\/html; charset=UTF-8\">\n      <!--THIS FILE IS GENERATED FROM AN XML MASTER. DO NOT EDIT (5)--><title>La correspondencia de Benito Arias Montano: edici\u00f3n cr\u00edtica digital \u2014 Andr\u00e9s Masio (Zevenaar) a Benito Arias Montano [Amberes] &#8211; 15 de marzo de 1570<\/title><meta name=\"author\" content=\"Andr\u00e9s Masio\">\n      <meta name=\"generator\" content=\"Text Encoding Initiative Consortium XSLT stylesheets\">\n      <meta name=\"DC.Title\" content=\"La correspondencia de Benito Arias Montano: edici\u00f3n cr\u00edtica digital \u2014 Andr\u00e9s Masio (Zevenaar) a Benito Arias Montano [Amberes] - 15 de marzo de 1570\">\n      <meta name=\"DC.Type\" content=\"Text\">\n      <meta name=\"DC.Format\" content=\"text\/html\"><link href=\"http:\/\/nl.ijs.si\/tei\/convert\/profiles\/test\/html\/jsi-tei.css\" rel=\"stylesheet\" type=\"text\/css\"><link rel=\"stylesheet\" media=\"print\" type=\"text\/css\" href=\"https:\/\/www.tei-c.org\/release\/xml\/tei\/stylesheet\/tei-print.css\">\n   \n      <div class=\"stdheader autogenerated\">\n        \n      <\/div>\n      <section class=\"source\" id=\"index.xml-group.1_text.1\">\n        \n        \n         <div class=\"tei_body\"><br><br>\n            <div class=\"main_content\" id=\"index.xml-group.1_text.1_body.1_div.1\">\n              \n               <div class=\"pagebreak\" id=\"index.xml-pb-w29936958ab2b5b1b1b3b1b1\"><a href=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-scaled.jpg\" target=\"_blank\" onclick=\"window.open(this.href, this.target, 'width=400,height=600'); return false;\" rel=\"noopener\">[p. 3]<\/a><\/div>\n               <div class=\"opener\">D<span title=\"tei:expan\" class=\"tei_expan\"><span class=\"ex\">omino<\/span><\/span> <span title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\" class=\"tei_persName\">Benedicto Ariae Montano<\/span> theologo doctiss<span title=\"tei:expan\" class=\"tei_expan\"><span class=\"ex\">imo<\/span><\/span> piissimoque <span title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\" class=\"tei_persName\">Andreas Masius<\/span> s<span title=\"tei:expan\" class=\"tei_expan\"><span class=\"ex\">alutem<\/span><\/span> d<span title=\"tei:expan\" class=\"tei_expan\"><span class=\"ex\">icit<\/span><\/span>.\n               <\/div>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">1<\/span>] Etsi exacta iam hieme, quam anni partem priuatis meis studiis liberius semper impendere\n                  possum, ad alia atque alia continuo negotia accersar, doctissime <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Aria<\/span>, et alioqui bimestre tempus, quo meam istam operam inclusistis, breue nimis esse\n                  iudicauerim, tamen ut tui desiderii expectationem conarer, quoad eius facere nunc\n                  possem, explere; eo facilius me impulit magnis suis precibus et mirifica obtestatione\n                  <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Plantinus<\/span> noster, quod ea desiderare te intelligerem, quae aliqua ex parte utilia fortassis\n                  forent ad absoluendum perficiendumque immortale illud opus edendae multis linguis\n                  sacrae historiae; quod opus tua procuratione, quae tibi a Catholici Regis Maiestate\n                  est commissa, <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Plantini<\/span> uero industria singulari iamdudum sub prelo uersatur et prope ad umbilicum, ut audio,\n                  est ductum.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">2<\/span>] Detraxi igitur per superiores hosce dies singulos aliquid temporis, non quidem aliis\n                  meis negotiis (neque enim id officium, quod illustriss<span class=\"tei_expan\" title=\"tei:expan\"><span class=\"ex\">simo<\/span><\/span> principi meo debeo, patiebatur) sed mihi ipsi, et quae aliquando hic illic obseruaram\n                  atque annotaram dispersaque habebam, ea succisiuis operis contraxi atque ratione quadam\n                  constrinxi et ad artem, ut cursim potui, redegi. Vtinam uero ex hoc meo qualicumque\n                  labore tantum capiant homines istarum rerum studiosi fructum, quantum ille mihi attulit\n                  taedium! Inuitissime enim atque fastidiosissime in hoc scribendi genere uersatus sum.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">3<\/span>] Sed ut linguae Syricae originem, cuius literarum cognitio hoc meo opusculo tractatur,\n                  paullo altius repetam, sermonem Hebra\u00efcum fuisse eum, cuius communione primos homines\n                  inter se iunxerat optimus parens Deus, tam confessa iam olim apud doctos uiros res\n                  est, ut refelli non mereantur, qui ingenii ostentandi gratia magis quam pro sua ipsorum\n                  existimatione, nescio cui linguae principatum dare audent. Illum autem sermonem post\n                  linguarum confusionem mansisse apud Semitas, significasse mihi quidem Moses uidetur,\n                  cum diceret Sem fuisse parentem omnium filiorum Heber. Nemo enim nescit ab Heber nomen\n                  habere Hebraeos. Cum porro apud istos nimis facile, atque etiam tum uiuo Sem, exolesceret\n                  auita religio, ille maiorum melior sermo simul paullatim corrumpebatur deprauabaturque.\n                  [<span style=\"font-weight:bold\">4<\/span>] Quod fieri etiam ante <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Abrahami<\/span> aetatem coeptum erat. Iam tum enim colebant isti deos alienos, ut est in <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Iosuae<\/span> historia scriptum. Sed hic, cum caelesti inflatu, tamquam manu iniecta, e superstitionibus\n                  patriis esset exemptus atque ad colendam illam sanctiorum parentum pietatem religionemque\n                  reuocatus, linguam quoque ipsorum quam ut primam ita optimam esse intelligebat, constanter\n                  sibi putauit esse retinendam. Itaque ceteri, ut more maiorum suorum pure Deum colere,\n                  ita et pure illorum more loqui, non diu post desiere proque Hebraeo sermone, Chaldaeo\n                  uti coepere. [<span style=\"font-weight:bold\">5<\/span>] Cui rei satis magno argumento sunt Labanis illa uerba \u05d9\u05d2\u05e8 \u05e1\u05d4\u05d3\u05d5\u05ea\u05d0, quibus ille utebatur\n                  cum tumulum testimonii dicere uellet. At <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Abrahamus<\/span>, eiusque posteri Israelitae Hebraeum, una cum auita religione retinuerunt usque adeo\n                  firme, ut ne in <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Aegypti<\/span> quidem annorum plus quam ducentorum exsilio uel longa consuetudine et familiaritate\n                  barbarorum uel seruituti duritate eum amitterent.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">6<\/span>] Porro cum hi ob sua scelera, quae post <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Dauidis<\/span> imperium et <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Solomonis<\/span> ueluti quodam probae religionis fastidio, in dies maiora patrabant, in <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Babyloniam<\/span> tandem captiui essent abducti, continuo huius gentis sermonem, hoc est, Chaldaicum,\n                  tam sunt cupide amplexati, ut cum non fere pluribus quam septuaginta illic annis mansissent,\n                  eum deinde in patriam reuersi perpetuo pro uernaculo usurpauerint, cum Hebraeum interim,\n                  quod eo et Lex ipsa et sacra omnis historia atque uaticini libri ac alia insuper praeclara\n                  doctissimae antiquitatis monimenta essent conscripta, soli sacerdotes et praeter eos\n                  alii homines qui literis studebant, rerumque optimarum cognitioni sese dabant, utcumque\n                  conseruarent et in ludis literariis eo pueros ad literas destinatos excolerent. [<span style=\"font-weight:bold\">7<\/span>] Sed enim quamuis Chaldaice loqui a Baby<span class=\"pagebreak\" id=\"index.xml-pb-w29936958ab2b5b1b1b3b1c11c11\"><a href=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-scaled.jpg\" target=\"_blank\" onclick=\"window.open(this.href, this.target, 'width=400,height=600'); return false;\" rel=\"noopener\">[p. 4]<\/a><\/span>loniis Israelitae didicissent, tamen sermone Hebraico inde a cunabulis assuefacti,\n                  peregrinam linguam in patria sic suis casibus ubique conseruare non potuerunt, ut\n                  non ipsam multis modis ad patriae, hoc est, Hebraicae normam accommodarent. Itaque\n                  ex illo sermone quem a Chaldaeis acceperant Isra\u00eblitae, cum eum ipsi, ut dixi, plurimum\n                  casibus terminationibusque mutauissent et multa insuper Graeca uocabula admiscuissent\n                  (ut erat in sequentibus temporibus apud plerasque nationes Graecorum lingua in multo\n                  usu) effecta est ea lingua quae non modo a nostris hominibus, sed ab illis quoque,\n                  quorum propria est, Syrica uocatur. Habes ergo paucis Syricae linguae ortum.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">8<\/span>] Qua cum <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Christus<\/span> Dei et <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Mariae<\/span> filius, eiusque discipuli, quippe uernacula, in Iudaea primum Isra\u00eblitis sacrosanctum\n                  Euangelium patefecissent peruulgassentque, plerique omnes deinde Christiani homines,\n                  qui illa atque uicina circumquaque loca incolebant, eadem uti coepere, ad sacra illa\n                  salutaris doctrinae monimenta tum conseruanda, tum posteris prodenda, atque etiam\n                  explicanda. Fueruntque proinde longo tempore Syrorum Christianorum coetus celeberrimi\n                  et frequentissimi, quamquam fere in Graecis semper sint annumerati a nobis, qui ad\n                  Occidentem habitamus. [<span style=\"font-weight:bold\">9<\/span>] Doctissimorum igitur hominum studio, quales apud illos multi uixere et scriptis\n                  libris floruere, breui usque eo expolita est illa lingua, ut non minus scite uocalibus\n                  notis, punctisque aliis quaeque eius literae, syllabae, uerba, denique uerborum casus,\n                  numeri, personae, tempora, genera notata atque distincta et illustrata sint, quam\n                  in Hebraea lingua factum est ab excellentissimo ingenio uiris illis qui auctores Massoreth,\n                  hoc est, traditionis uocantur. [<span style=\"font-weight:bold\">10<\/span>] Quare si quis mediocri praeditus ingenii perspicatia, tum ab emendatissimis libris\n                  atque etiam ocio instructus, eas rationes sibi quaerendas inuestigandasque esse statueret,\n                  quas secuti sunt illi, qui sic, ut dixi, uerba singula appositis suis notis explicarunt,\n                  nae ille posset et quidem non nimis multa in eam rem consumpta opera, Syricarum literarum\n                  artem omnem certissimis regulis atque praeceptis concludere.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">11<\/span>] Sed ut Iudaei ita Syri quoque accuratissimo illo scribenti genere in sola Sacrorum\n                  Librorum scriptura utuntur. Atque utinam etiam usus fuisset ille librarius, qui in\n                  urbe <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Mozal<\/span> ad flumen <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Tigrim<\/span> exemplar illud Noui Testamenti scripsit; de quo id optimi et benignissimi Caesaris\n                  <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Ferdinandi<\/span> liberalitate et <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Mosis Mardeni<\/span> industria typis est expressum, quod usum nos habemus! Ego certe perfectiora grammatices\n                  praecepta obseruatione diutina animaduertere atque notare, et per otium tandem conscribere\n                  potuissem. [<span style=\"font-weight:bold\">12<\/span>] Nunc autem ueniam iure postulare uideor, si nimis rudia haec rudimenta atque inchoata,\n                  aut etiam manca, tibi mitto, qui praeter talium librorum accuratissime atque emendatissime\n                  scriptorum penuriam, qua maxime impedior neque facultate insuper uacui atque liberi\n                  temporis neque ingenii ubertate affluo, neque ullius hominis, quae sequar, uestigia\n                  hac in re ante me uideo. Sed exstat a Syris ipsis conscripta Grammatica. Eius expectatione\n                  desiderium absolutioris doctrinae poterunt lenire ii, in quibus est istarum rerum\n                  studium. Spes enim est, eam aliquando prodituram in lucem. [<span style=\"font-weight:bold\">13<\/span>] Nam <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Moses Mardenus<\/span>, cum ipsam et simul Dictionarium, ut uocant, Syricorum uocabulorum ex <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Assyria<\/span> secum asportasset <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Venetiisque<\/span> reliquisset et proinde mihi, qui ipsum <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Romae<\/span> priuatim interdum audiebam doctorem, eorum librorum copiam facere non potuisset;\n                  post <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Roma<\/span> <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Viennam<\/span> profectus, <span class=\"tei_name\" title=\"tei:name[@type=&quot;persom&quot;]\">Ioanni Alb<span class=\"tei_expan\" title=\"tei:expan\"><span class=\"ex\">erto<\/span><\/span> Widmanstadio<\/span> utrumque descripsit, ut mihi suis literis significauit. Cum igitur, ut audio, <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Widmanstadii<\/span> libros omnes, sane non uulgares, illustrissimus Bauarorum Dux sibi redemerit, non\n                  faciet opinor ille tantus Princeps et ad rem literariam iuuandam propensissimus, ut\n                  tam raros libros in priuata sua biblioteca situ perire patiatur.\n               <\/p>\n               \n                  <p>[<span style=\"font-weight:bold\">14<\/span>] Vale, uir et literis et pietate ornatissime, et si hac mea lucubratiuncula minime\n                     perfecti quod instituti, magnam culpae partem in te ipso esse existimato, qui et nimis\n                     breui et minime uacuo tempore mihi hoc oneris per <span class=\"tei_persName\" title=\"tei:name[@type=&quot;person&quot;]\">Plantinum<\/span> nostrum imposuisti. Iterum uale. <span class=\"date\">Idibus Martiis M. D. LXX<\/span>. <span class=\"tei_placeName\" title=\"tei:name[@type=&quot;place&quot;]\">Zeuenera<\/span>.\n                  <\/p>\n               \n            <\/div>\n         <\/div>\n      <\/section>\n     \n      \n      <div class=\"stdfooter autogenerated\">\n         <div class=\"footer\">\n            <!--standard links to project, institution etc--><a class=\"plain\" href=\"\/\"><\/a> \n         <\/div>\n         \n            <!--\n Generated from index.xml using XSLT stylesheets version 7.57.0\n\t\t based on http:\/\/www.tei-c.org\/Stylesheets\/\n\t\t on 2024-08-16T09:04:49Z.\n\t\t SAXON HE 9.8.0.15.\n\t\t   -->\n      <\/div>\n\n\n\n<div style=\"height:40px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-buttons is-layout-flex wp-block-buttons-is-layout-flex\"><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-column  {color:red; font-size:20px; font-family:Courier; border:2px; border-color:blue; border-style:solid; width:100px; height:100px; overflow: scroll } is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow\">\n<b>TRADUCCI\u00d3N AL ESPA\u00d1OL <br>Y NOTAS<br><\/b>\n   \n     \n   \n     <meta http-equiv=\"Content-Type\" content=\"text\/html; charset=UTF-8\">\n      <!--THIS FILE IS GENERATED FROM AN XML MASTER. DO NOT EDIT (5)--><title>La correspondencia de Benito Arias Montano: edici\u00f3n cr\u00edtica digital \u2014 Andr\u00e9s Masio (Zevenaar) a Benito Arias Montano [Amberes] &#8211; 15 de marzo de 1570<\/title><meta name=\"author\" content=\"Andr\u00e9s Masio\">\n      <meta name=\"generator\" content=\"Text Encoding Initiative Consortium XSLT stylesheets\">\n      <meta name=\"DC.Title\" content=\"La correspondencia de Benito Arias Montano: edici\u00f3n cr\u00edtica digital \u2014 Andr\u00e9s Masio (Zevenaar) a Benito Arias Montano [Amberes] - 15 de marzo de 1570\">\n      <meta name=\"DC.Type\" content=\"Text\">\n      <meta name=\"DC.Format\" content=\"text\/html\"><link href=\"http:\/\/nl.ijs.si\/tei\/convert\/profiles\/test\/html\/jsi-tei.css\" rel=\"stylesheet\" type=\"text\/css\"><link rel=\"stylesheet\" media=\"print\" type=\"text\/css\" href=\"https:\/\/www.tei-c.org\/release\/xml\/tei\/stylesheet\/tei-print.css\">\n   \n      <div class=\"stdheader autogenerated\">\n        \n      <\/div>\n     \n      <section class=\"translation\" id=\"index.xml-group.1_text.2\"><br><br>\n       \n         <div class=\"tei_body\">\n            <div class=\"main_content\" id=\"index.xml-group.1_text.2_body.1_div.1\">\n            \n               <div class=\"pagebreak\" id=\"index.xml-pb-w29936958ab2b5b1b3b1b1b1\"><a href=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-scaled.jpg\" target=\"_blank\" onclick=\"window.open(this.href, this.target, 'width=400,height=600'); return false;\" rel=\"noopener\">[p. 3]<\/a><\/div>\n               <div class=\"opener\">Al se\u00f1or Benito Ariae Montano, te\u00f3logo muy erudito y piados\u00edsimo, Andr\u00e9s Masio le\n                  env\u00eda saludos.\n               <\/div>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">1<\/span>] A pesar de que, terminado ya el invierno, estaci\u00f3n que siempre puedo dedicar m\u00e1s\n                  libremente a mis estudios privados, soy llamado a unos y otros asuntos, doct\u00edsimo\n                  Arias, y aunque adem\u00e1s el tiempo de dos meses, al que me limit\u00f3 vuestra merced esta\n                  tarea, me parece muy breve, sin embargo, para intentar cumplir con las expectativas\n                  de vuestra merced, en la medida en que ahora puedo hacerlo, me ha impulsado m\u00e1s f\u00e1cilmente\n                  Plantino,<a class=\"link_ref\" id=\"reference1\" href=\"#note1\" title=\"1 V\u00e9ase carta de Plantino a Andr\u00e9s Masio del 26 de 1569 donde el impresor le impone el plazo de la Pascua de 1570 para que lo q...\">1<\/a> con sus grandes ruegos y maravillosa insistencia, por esta raz\u00f3n, porque entiendo\n                  que t\u00fa deseabas aquello que de alguna manera podr\u00eda ser \u00fatil para completar y perfeccionar\n                  la inmortal obra de la publicaci\u00f3n de la historia sagrada en varias lenguas; obra\n                  que, bajo tu supervisi\u00f3n, encargada por la Majestad del Rey Cat\u00f3lico, y por la singular\n                  diligencia de Plantino, ya desde hace tiempo est\u00e1 en prensa, y, seg\u00fan oigo, casi finalizada.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">2<\/span>] Por tanto, durante estos \u00faltimos d\u00edas he sustra\u00eddo algo de tiempo, no a otros negocios\n                  m\u00edos (pues mis obligaciones para con mi ilustre pr\u00edncipe<a class=\"link_ref\" id=\"reference2\" href=\"#note2\" title=\"2 Guillermo de J\u00fclichCl\u00e9verisBerg (15161592) duque de J\u00fclichCl\u00e9verisBerg desde 1539 hasta su muerte.\">2<\/a> no lo permit\u00edan) sino a m\u00ed mismo, recopilando aqu\u00ed y all\u00e1 lo que alguna vez hab\u00eda\n                  observado y anotado, y que ten\u00eda disperso, lo he reunido y sistematizado y, como pude,\n                  lo he organizado. \u00a1Ojal\u00e1 los estudiosos de estos temas obtengan de este mi trabajo,\n                  por rudimentario que sea, tanto provecho como fatiga me ha causado! Porque, ciertamente,\n                  he trabajado en este tipo de escritura con gran desgana y fastidio.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">3<\/span>] Pero para recordar un poco m\u00e1s lejos el origen de la lengua sir\u00edaca, el estudio\n                  de cuya gram\u00e1tica se trata en este mi op\u00fasculo, es una cosa tan reconocida entre los\n                  sabios que el idioma hebreo fue aquel con el cual Dios, Padre Supremo, uni\u00f3 a los\n                  primeros hombres en comunicaci\u00f3n mutua, que no merecen ser refutados aquellos que,\n                  m\u00e1s por la vanidad de mostrar ingenio que por estima propia, se atreven a dar la primac\u00eda\n                  a cualquier otra lengua. Sin embargo, Mois\u00e9s parece indicar que esta lengua permaneci\u00f3\n                  entre los semitas despu\u00e9s de la confusi\u00f3n de lenguas, al decir que Sem fue el padre\n                  de todos los hijos de Heber.<a class=\"link_ref\" id=\"reference3\" href=\"#note3\" title=\"3 Anotado en el margen Genes. 10 uers. 21.\">3<\/a> Pues nadie ignora que los hebreos toman su nombre de Heber. Y aunque entre ellos\n                  la religi\u00f3n ancestral se extingu\u00eda con demasiada facilidad, incluso ya en vida de\n                  Sem, la lengua mejor de los ancestros tambi\u00e9n se iba corrompiendo y deteriorando paulatinamente.\n                  [<span style=\"font-weight:bold\">4<\/span>] Esto hab\u00eda comenzado a ocurrir antes de la \u00e9poca de Abraham. Ya entonces ellos adoraban\n                  dioses ajenos, como est\u00e1 escrito en la historia de Josu\u00e9.<a class=\"link_ref\" id=\"reference4\" href=\"#note4\" title=\"4 Anotado en el margen Iosu. 24 v. 2.\">4<\/a> Pero este, siendo arrebatado de las supersticiones paternas por inspiraci\u00f3n celestial,\n                  como poniendo la mano sobre \u00e9l, y vuelto a cultivar la piedad y religi\u00f3n de sus padres\n                  m\u00e1s santos, comprend\u00eda que su lengua, al ser la primera, era tambi\u00e9n la mejor, y pens\u00f3\n                  que deb\u00eda conservarla con firmeza. As\u00ed que los dem\u00e1s, no mucho tiempo despu\u00e9s, de\n                  la misma manera que dejaron de rendir culto a Dios con la pureza que caracterizaba\n                  a sus mayores, as\u00ed tambi\u00e9n dejaron de hablar con la pureza de ellos, y en lugar de\n                  la lengua hebrea usaron el caldeo. [<span style=\"font-weight:bold\">5<\/span>] De ello dan testimonio suficiente aquellas palabras de Lab\u00e1n,<a class=\"link_ref\" id=\"reference5\" href=\"#note5\" title=\"5 Anotado en el margen Genes. 31 v. 46.\">5<\/a> \u05d9\u05d2\u05e8 \u05e1\u05d4\u05d3\u05d5\u05ea\u05d0, que aquel us\u00f3 cuando quer\u00eda decir el \u00abt\u00famulo del testimonio\u00bb. Pero Abraham\n                  y sus descendientes, los israelitas, conservaron el hebreo junto con la religi\u00f3n ancestral\n                  tan firmemente, que ni siquiera lo perdieron durante el largo exilio de m\u00e1s de doscientos\n                  a\u00f1os en Egipto por la larga familiaridad y trato de los b\u00e1rbaros o por la dureza de\n                  la esclavitud.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">6<\/span>] Luego, cuando, debido a sus cr\u00edmenes, que despu\u00e9s del gobierno de David y Salom\u00f3n\n                  perpetraban cada d\u00eda mayores como por una especie de aburrimiento de la buena religi\u00f3n,\n                  los israelitas finalmente fueron llevados cautivos a Babilonia, abrazaron r\u00e1pidamente la lengua\n                  de este pueblo, esto es, la caldea, tan ansiosamente que, tras permanecer all\u00ed poco\n                  m\u00e1s de setenta a\u00f1os,<a class=\"link_ref\" id=\"reference6\" href=\"#note6\" title=\"6 El cautiverio de Babilonia se extendi\u00f3 desde el 16 de marzo del a\u00f1o 597 a. C. hasta el 538 a. C.\">6<\/a> regresaron a su patria us\u00e1ndola perpetuamente como lengua vern\u00e1cula, mientras que\n                  el hebreo, en el que se hab\u00edan escrito la propia Ley y toda la historia sagrada y\n                  los libros de profec\u00edas y otros monumentos de la antig\u00fcedad doct\u00edsima, solo los sacerdotes\n                  en todo caso y, adem\u00e1s de estos, otros hombres, que se dedicaban al estudio de las\n                  letras y al conocimiento de las mejores materias lo conservaban y lo ense\u00f1aban a los\n                  ni\u00f1os destinados a las letras en las escuelas. [<span style=\"font-weight:bold\">7<\/span>] Pero aunque los israelitas hubieran aprendido a hablar caldeo de los babilonios,<span class=\"pagebreak\" id=\"index.xml-pb-w29936958ab2b5b1b1b3b1c11c11\"><a href=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-scaled.jpg\" target=\"_blank\" onclick=\"window.open(this.href, this.target, 'width=400,height=600'); return false;\" rel=\"noopener\">[p. 4]<\/a><\/span>\n                  al estar habituados al hebreo desde la cuna, no pudieron conservar esta lengua extranjera\n                  en su patria as\u00ed en sus propios casos sin adaptarla de muchas maneras a la norma de\n                  su lengua madre, es decir, la hebrea. As\u00ed que de esa lengua que los israelitas hab\u00edan\n                  tomado de los caldeos, y que ellos mismos, como he dicho, hab\u00edan modificado con numerosos\n                  casos y terminaciones y a la que a\u00f1adieron adem\u00e1s muchos vocablos griegos (pues en\n                  los tiempos siguientes, la lengua griega era de uso com\u00fan en muchas naciones), surgi\u00f3\n                  esa lengua que, no solo por nuestros hombres, sino tambi\u00e9n por aquellos a quienes\n                  pertenece propiamente, se llama sir\u00edaco. As\u00ed tienes, pues, el origen de la lengua\n                  sir\u00edaca en pocas palabras.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">8<\/span>] Como quiera que Cristo, el hijo de Dios y de Mar\u00eda, y sus disc\u00edpulos, primero en\n                  Judea, en esa lengua, pues era vern\u00e1cula, revelaron y divulgaron el Evangelio sacrosanto\n                  a los israelitas, la mayor\u00eda de todos los cristianos que habitaban esos lugares y\n                  alrededores comenzaron a usar la misma lengua para conservar, transmitir y tambi\u00e9n\n                  explicar esos sagrados monumentos de la doctrina de la salvaci\u00f3n. Y as\u00ed hubo en adelante\n                  durante mucho tiempo comunidades de cristianos sirios, muy famosas y numerosas, aunque\n                  casi siempre fueron considerados griegos por nosotros, los que habitamos al occidente.\n                  [<span style=\"font-weight:bold\">9<\/span>] As\u00ed que, por el estudio de hombres doct\u00edsimos, muchos de los cuales vivieron entre\n                  ellos y florecieron escribiendo libros, en breve aquella lengua fue pulida hasta el\n                  punto de que cada una de sus letras, s\u00edlabas, palabras, en fin, los casos de las palabras,\n                  los n\u00fameros, las personas, los tiempos y los g\u00e9neros fueron anotados, distinguidos\n                  e ilustrados con vocales, puntos y otras se\u00f1ales, de modo no menos h\u00e1bil que la lengua\n                  hebrea, por aquellos hombres de excelente ingenio que son llamados los autores de\n                  la Masora, esto es, la tradici\u00f3n. [<span style=\"font-weight:bold\">10<\/span>] Por lo tanto, si alguien dotado con mediana perspicacia de ingenio y provisto de\n                  libros muy correctos y tiempo libre, se decidiera a buscar e investigar esos m\u00e9todos\n                  que siguieron aquellos que as\u00ed explicaron cada palabra con sus notas correspondientes,\n                  como he dicho, seguramente podr\u00eda, sin mucho esfuerzo, establecer toda la gram\u00e1tica\n                  sir\u00edaca con reglas y preceptos muy seguros.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">11<\/span>] Pero, al igual que los jud\u00edos, tambi\u00e9n los sirios usan ese g\u00e9nero escritural tan\n                  exacto solo en la escritura de los Libros Sagrados. \u00a1Ojal\u00e1 tambi\u00e9n lo hubiera usado\n                  aquel escriba que, en la ciudad de Mozal, a orillas del Tigris, escribi\u00f3 ese manuscrito\n                  del Nuevo Testamento a partir del que, por la liberalidad del excelente y benign\u00edsimo\n                  emperador Fernando y la diligencia de Mois\u00e9s Mardeno,<a class=\"link_ref\" id=\"reference7\" href=\"#note7\" title=\"7 Moses Mardenus sacerdote sir\u00edaco ortodoxo y obispo. Jug\u00f3 un papel decisivo en la impresi\u00f3n de la primera biblia sir\u00edaca. En 1...\">7<\/a> ha sido impreso y es el \u00fanico testimonio que tenemos!<a class=\"link_ref\" id=\"reference8\" href=\"#note8\" title=\"8 Se refiere aqu\u00ed Masio a la ya citada edici\u00f3n que bajo los auspicios de Fernando I de Habsburgo public\u00f3 J. Alb. Widmanstadio p...\">8<\/a> Ciertamente, entonces, habr\u00eda podido yo observar y anotar reglas gramaticales m\u00e1s\n                  perfectas y, finalmente, escribirlas en mi tiempo libre. [<span style=\"font-weight:bold\">12<\/span>] Ahora, sin embargo, creo que tengo derecho a pedir perd\u00f3n si te env\u00edo estos rudimentos\n                  tan toscos e incompletos, ya que, adem\u00e1s de la escasez de tales libros tan exacta\n                  y cuidadosamente escritos, que es mi mayor impedimento, tampoco dispongo de tiempo\n                  desocupado y libre ni de abundancia de ingenio, ni veo huellas de ning\u00fan hombre a\n                  seguir en este campo antes que yo. Pero existe una gram\u00e1tica escrita por los propios\n                  sirios. Quienes tienen inter\u00e9s en estos asuntos podr\u00e1n mitigar su deseo de una doctrina\n                  m\u00e1s completa con la expectativa de ella, pues hay esperanza de que salga a la luz\n                  alg\u00fan d\u00eda. [<span style=\"font-weight:bold\">13<\/span>] Porque Mois\u00e9s Mardenus, habiendo llevado consigo de Asiria tanto esta gram\u00e1tica\n                  como un diccionario, as\u00ed lo llaman, de palabras sir\u00edacas, y habi\u00e9ndolos dejado en\n                  Venecia, y no habiendo podido, por lo tanto, facilitarme esos libros, pues yo a veces\n                  lo escuchaba como maestro en privado en Roma, despu\u00e9s de partir de Roma a Viena, copi\u00f3\n                  ambos para Juan Alberto Widmanstadio, como me inform\u00f3 por carta. Por tanto, seg\u00fan\n                  oigo, habida cuenta de que el ilustr\u00edsimo duque de Baviera<a class=\"link_ref\" id=\"reference9\" href=\"#note9\" title=\"9 Albrecht von Wittelsbach (15281579) duque Alberto V de Baviera.\">9<\/a> ha adquirido todos los libros de Widmanstadio, ciertamente nada comunes, no creo\n                  que un pr\u00edncipe tan grande y propenso a ayudar en la causa literaria permita que libros\n                  tan raros se pierdan en su biblioteca privada.\n               <\/p>\n             \n                  <p>[<span style=\"font-weight:bold\">14<\/span>] Adi\u00f3s, hombre adornado tanto de letras como de piedad, y si en esta mi peque\u00f1a lucubraci\u00f3n\n                     no he cumplido completamente con lo propuesto, considera que gran parte de la culpa\n                     es de vuestra merced, pues me impuso esta carga a trav\u00e9s de nuestro Plantino en un\n                     tiempo demasiado breve y nada libre. Adi\u00f3s nuevamente. A 15 de marzo de 1570. Zevenaar.\n                  <\/p>\n               \n            <\/div>\n         <\/div>\n         <div class=\"tei_back\">\n            <div class=\"notes\" id=\"index.xml-group.1_text.2_back.1_div.1\">\n               \n               <div class=\"note\" id=\"note1\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference1\" title=\"1\">1<\/a> V\u00e9ase carta de Plantino a Andr\u00e9s Masio del 26 de 1569, donde el impresor le impone\n                  el plazo de la Pascua de 1570 para que lo que tuviera compuesto de su gram\u00e1tica sir\u00edaca;\n                  carta publicada en Lossen, Briefe von Andreas Masius, p. 436 y CP, III, pp. 53-54,\n                  n\u00ba 359.\n               <\/div>\n               <div class=\"note\" id=\"note2\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference2\" title=\"2\">2<\/a> Guillermo de J\u00fclich-Cl\u00e9veris-Berg (1516-1592), duque de J\u00fclich-Cl\u00e9veris-Berg desde\n                  1539 hasta su muerte.\n               <\/div>\n               <div class=\"note\" id=\"note3\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference3\" title=\"3\">3<\/a> Anotado en el margen: \u00ab<span class=\"titlem\">Genes.<\/span> 10, uers. 21\u00bb.\n               <\/div>\n               <div class=\"note\" id=\"note4\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference4\" title=\"4\">4<\/a> Anotado en el margen: \u00ab<span class=\"titlem\">Iosu.<\/span> 24, v. 2\u00bb.\n               <\/div>\n               <div class=\"note\" id=\"note5\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference5\" title=\"5\">5<\/a> Anotado en el margen: \u00ab<span class=\"titlem\">Genes.<\/span> 31, v. 46\u00bb.\n               <\/div>\n               <div class=\"note\" id=\"note6\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference6\" title=\"6\">6<\/a> El cautiverio de Babilonia se extendi\u00f3 desde el 16 de marzo del a\u00f1o 597 a. C. hasta\n                  el 538 a. C.\n               <\/div>\n               <div class=\"note\" id=\"note7\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference7\" title=\"7\">7<\/a> Moses Mardenus, sacerdote sir\u00edaco ortodoxo y obispo. Jug\u00f3 un papel decisivo en la\n                  impresi\u00f3n de la primera biblia sir\u00edaca. En 1552 fue enviado por el Patriarca de Antioqu\u00eda\n                  con el encargo de imprimir la Peshitta (versi\u00f3n sir\u00edaca de la Biblia), que finalmente\n                  pudo conseguir hacerlo en Viena, en 1555, con la colaboraci\u00f3n de Widmanstadio y el\n                  apoyo financiero del emperador Fernando I de Austria.\n               <\/div>\n               <div class=\"note\" id=\"note8\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference8\" title=\"8\">8<\/a> Se refiere aqu\u00ed Masio a la ya citada edici\u00f3n que, bajo los auspicios de Fernando I\n                  de Habsburgo, public\u00f3 J. Alb. Widmanstadio public\u00f3 en Viena, 1555, con el t\u00edtulo de\n                  Liber Sacrosancti Euangelii, characteribus et lingua Syra, Jesu Christo uernacula.\n                  Este trabajo fue varias veces reimpreso en a\u00f1os posteriores con algunas correcciones\n                  y variantes.\n               <\/div>\n               <div class=\"note\" id=\"note9\"><span class=\"noteLabel\">Nota: <\/span><a class=\"link_ref\" href=\"#reference9\" title=\"9\">9<\/a> Albrecht von Wittelsbach (1528-1579), duque Alberto V de Baviera.\n               <\/div>\n            <\/div>\n         <\/div>\n      <\/section>\n      <div class=\"stdfooter autogenerated\">\n         <div class=\"footer\">\n            <!--standard links to project, institution etc--><a class=\"plain\" href=\"\/\"><\/a> \n         <\/div>\n         \n            <!--\n Generated from index.xml using XSLT stylesheets version 7.57.0\n\t\t based on http:\/\/www.tei-c.org\/Stylesheets\/\n\t\t on 2024-08-16T09:04:49Z.\n\t\t SAXON HE 9.8.0.15.\n\t\t   -->\n      <\/div>\n\n\n\n<div style=\"height:42px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n<\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-column is-layout-flow wp-block-column-is-layout-flow\">\n<b>TEXTO (SIN VISUALIZACI\u00d3N <br>DEL MARCADO XML-TEI)<br><\/b>\n \n     \n   \n       <meta http-equiv=\"Content-Type\" content=\"text\/html; charset=UTF-8\">\n      <!--THIS FILE IS GENERATED FROM AN XML MASTER. DO NOT EDIT (5)--><title>La correspondencia de Benito Arias Montano: edici\u00f3n cr\u00edtica digital \u2014 Andr\u00e9s Masio (Zevenaar) a Benito Arias Montano [Amberes] &#8211; 15 de marzo de 1570<\/title><meta name=\"author\" content=\"Andr\u00e9s Masio\">\n      <meta name=\"generator\" content=\"Text Encoding Initiative Consortium XSLT stylesheets\">\n      <meta name=\"DC.Title\" content=\"La correspondencia de Benito Arias Montano: edici\u00f3n cr\u00edtica digital \u2014 Andr\u00e9s Masio (Zevenaar) a Benito Arias Montano [Amberes] - 15 de marzo de 1570\">\n      <meta name=\"DC.Type\" content=\"Text\">\n      <meta name=\"DC.Format\" content=\"text\/html\"><link href=\"http:\/\/nl.ijs.si\/tei\/convert\/profiles\/test\/html\/jsi-tei.css\" rel=\"stylesheet\" type=\"text\/css\"><link rel=\"stylesheet\" media=\"print\" type=\"text\/css\" href=\"https:\/\/www.tei-c.org\/release\/xml\/tei\/stylesheet\/tei-print.css\">\n   \n      <div class=\"stdheader autogenerated\">\n        \n      <\/div>\n      <section class=\"source\" id=\"index.xml-group.1_text.1\">\n        \n        \n         <div class=\"tei_body\"><br><br>\n            <div class=\"main_content\" id=\"index.xml-group.1_text.1_body.1_div.1\">\n              \n               <div class=\"pagebreak\" id=\"index.xml-pb-w29936958ab2b5b1b1b3b1b1\"><a href=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-3-scaled.jpg\" target=\"_blank\" onclick=\"window.open(this.href, this.target, 'width=400,height=600'); return false;\" rel=\"noopener\">[p. 3]<\/a><\/div>\n               <div class=\"opener\">Domino Benedicto Ariae Montano theologo doctissimo piissimoque Andreas Masius salutem dicit.\n               <\/div>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">1<\/span>] Etsi exacta iam hieme, quam anni partem priuatis meis studiis liberius semper impendere\n                  possum, ad alia atque alia continuo negotia accersar, doctissime Aria, et alioqui bimestre tempus, quo meam istam operam inclusistis, breue nimis esse\n                  iudicauerim, tamen ut tui desiderii expectationem conarer, quoad eius facere nunc\n                  possem, explere; eo facilius me impulit magnis suis precibus et mirifica obtestatione\n                 Plantinus noster, quod ea desiderare te intelligerem, quae aliqua ex parte utilia fortassis\n                  forent ad absoluendum perficiendumque immortale illud opus edendae multis linguis\n                  sacrae historiae; quod opus tua procuratione, quae tibi a Catholici Regis Maiestate\n                  est commissa, Plantini uero industria singulari iamdudum sub prelo uersatur et prope ad umbilicum, ut audio,\n                  est ductum.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">2<\/span>] Detraxi igitur per superiores hosce dies singulos aliquid temporis, non quidem aliis\n                  meis negotiis (neque enim id officium, quod illustrisssimo principi meo debeo, patiebatur) sed mihi ipsi, et quae aliquando hic illic obseruaram\n                  atque annotaram dispersaque habebam, ea succisiuis operis contraxi atque ratione quadam\n                  constrinxi et ad artem, ut cursim potui, redegi. Vtinam uero ex hoc meo qualicumque\n                  labore tantum capiant homines istarum rerum studiosi fructum, quantum ille mihi attulit\n                  taedium! Inuitissime enim atque fastidiosissime in hoc scribendi genere uersatus sum.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">3<\/span>] Sed ut linguae Syricae originem, cuius literarum cognitio hoc meo opusculo tractatur,\n                  paullo altius repetam, sermonem Hebra\u00efcum fuisse eum, cuius communione primos homines\n                  inter se iunxerat optimus parens Deus, tam confessa iam olim apud doctos uiros res\n                  est, ut refelli non mereantur, qui ingenii ostentandi gratia magis quam pro sua ipsorum\n                  existimatione, nescio cui linguae principatum dare audent. Illum autem sermonem post\n                  linguarum confusionem mansisse apud Semitas, significasse mihi quidem Moses uidetur,\n                  cum diceret Sem fuisse parentem omnium filiorum Heber. Nemo enim nescit ab Heber nomen\n                  habere Hebraeos. Cum porro apud istos nimis facile, atque etiam tum uiuo Sem, exolesceret\n                  auita religio, ille maiorum melior sermo simul paullatim corrumpebatur deprauabaturque.\n                  [<span style=\"font-weight:bold\">4<\/span>] Quod fieri etiam ante Abrahami aetatem coeptum erat. Iam tum enim colebant isti deos alienos, ut est in Iosuae historia scriptum. Sed hic, cum caelesti inflatu, tamquam manu iniecta, e superstitionibus\n                  patriis esset exemptus atque ad colendam illam sanctiorum parentum pietatem religionemque\n                  reuocatus, linguam quoque ipsorum quam ut primam ita optimam esse intelligebat, constanter\n                  sibi putauit esse retinendam. Itaque ceteri, ut more maiorum suorum pure Deum colere,\n                  ita et pure illorum more loqui, non diu post desiere proque Hebraeo sermone, Chaldaeo\n                  uti coepere. [<span style=\"font-weight:bold\">5<\/span>] Cui rei satis magno argumento sunt Labanis illa uerba \u05d9\u05d2\u05e8 \u05e1\u05d4\u05d3\u05d5\u05ea\u05d0, quibus ille utebatur\n                  cum tumulum testimonii dicere uellet. At Abrahamus, eiusque posteri Israelitae Hebraeum, una cum auita religione retinuerunt usque adeo\n                  firme, ut ne in Aegypti quidem annorum plus quam ducentorum exsilio uel longa consuetudine et familiaritate\n                  barbarorum uel seruituti duritate eum amitterent.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">6<\/span>] Porro cum hi ob sua scelera, quae post Dauidis imperium et Solomonis ueluti quodam probae religionis fastidio, in dies maiora patrabant, in Babyloniam tandem captiui essent abducti, continuo huius gentis sermonem, hoc est, Chaldaicum,\n                  tam sunt cupide amplexati, ut cum non fere pluribus quam septuaginta illic annis mansissent,\n                  eum deinde in patriam reuersi perpetuo pro uernaculo usurpauerint, cum Hebraeum interim,\n                  quod eo et Lex ipsa et sacra omnis historia atque uaticini libri ac alia insuper praeclara\n                  doctissimae antiquitatis monimenta essent conscripta, soli sacerdotes et praeter eos\n                  alii homines qui literis studebant, rerumque optimarum cognitioni sese dabant, utcumque\n                  conseruarent et in ludis literariis eo pueros ad literas destinatos excolerent. [<span style=\"font-weight:bold\">7<\/span>] Sed enim quamuis Chaldaice loqui a Baby<span class=\"pagebreak\" id=\"index.xml-pb-w29936958ab2b5b1b1b3b1c11c11\"><a href=\"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Biblia-Sacra-VII-p.-4-scaled.jpg\" target=\"_blank\" onclick=\"window.open(this.href, this.target, 'width=400,height=600'); return false;\" rel=\"noopener\">[p. 4]<\/a><\/span>loniis Israelitae didicissent, tamen sermone Hebraico inde a cunabulis assuefacti,\n                  peregrinam linguam in patria sic suis casibus ubique conseruare non potuerunt, ut\n                  non ipsam multis modis ad patriae, hoc est, Hebraicae normam accommodarent. Itaque\n                  ex illo sermone quem a Chaldaeis acceperant Isra\u00eblitae, cum eum ipsi, ut dixi, plurimum\n                  casibus terminationibusque mutauissent et multa insuper Graeca uocabula admiscuissent\n                  (ut erat in sequentibus temporibus apud plerasque nationes Graecorum lingua in multo\n                  usu) effecta est ea lingua quae non modo a nostris hominibus, sed ab illis quoque,\n                  quorum propria est, Syrica uocatur. Habes ergo paucis Syricae linguae ortum.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">8<\/span>] Qua cum Christus Dei et Mariae filius, eiusque discipuli, quippe uernacula, in Iudaea primum Isra\u00eblitis sacrosanctum\n                  Euangelium patefecissent peruulgassentque, plerique omnes deinde Christiani homines,\n                  qui illa atque uicina circumquaque loca incolebant, eadem uti coepere, ad sacra illa\n                  salutaris doctrinae monimenta tum conseruanda, tum posteris prodenda, atque etiam\n                  explicanda. Fueruntque proinde longo tempore Syrorum Christianorum coetus celeberrimi\n                  et frequentissimi, quamquam fere in Graecis semper sint annumerati a nobis, qui ad\n                  Occidentem habitamus. [<span style=\"font-weight:bold\">9<\/span>] Doctissimorum igitur hominum studio, quales apud illos multi uixere et scriptis\n                  libris floruere, breui usque eo expolita est illa lingua, ut non minus scite uocalibus\n                  notis, punctisque aliis quaeque eius literae, syllabae, uerba, denique uerborum casus,\n                  numeri, personae, tempora, genera notata atque distincta et illustrata sint, quam\n                  in Hebraea lingua factum est ab excellentissimo ingenio uiris illis qui auctores Massoreth,\n                  hoc est, traditionis uocantur. [<span style=\"font-weight:bold\">10<\/span>] Quare si quis mediocri praeditus ingenii perspicatia, tum ab emendatissimis libris\n                  atque etiam ocio instructus, eas rationes sibi quaerendas inuestigandasque esse statueret,\n                  quas secuti sunt illi, qui sic, ut dixi, uerba singula appositis suis notis explicarunt,\n                  nae ille posset et quidem non nimis multa in eam rem consumpta opera, Syricarum literarum\n                  artem omnem certissimis regulis atque praeceptis concludere.\n               <\/p>\n               <p>[<span style=\"font-weight:bold\">11<\/span>] Sed ut Iudaei ita Syri quoque accuratissimo illo scribenti genere in sola Sacrorum\n                  Librorum scriptura utuntur. Atque utinam etiam usus fuisset ille librarius, qui in\n                  urbe Mozal ad flumen Tigrim exemplar illud Noui Testamenti scripsit; de quo id optimi et benignissimi Caesaris\n                 Ferdinandi liberalitate et Mosis Mardeni industria typis est expressum, quod usum nos habemus! Ego certe perfectiora grammatices\n                  praecepta obseruatione diutina animaduertere atque notare, et per otium tandem conscribere\n                  potuissem. [<span style=\"font-weight:bold\">12<\/span>] Nunc autem ueniam iure postulare uideor, si nimis rudia haec rudimenta atque inchoata,\n                  aut etiam manca, tibi mitto, qui praeter talium librorum accuratissime atque emendatissime\n                  scriptorum penuriam, qua maxime impedior neque facultate insuper uacui atque liberi\n                  temporis neque ingenii ubertate affluo, neque ullius hominis, quae sequar, uestigia\n                  hac in re ante me uideo. Sed exstat a Syris ipsis conscripta Grammatica. Eius expectatione\n                  desiderium absolutioris doctrinae poterunt lenire ii, in quibus est istarum rerum\n                  studium. Spes enim est, eam aliquando prodituram in lucem. [<span style=\"font-weight:bold\">13<\/span>] Nam Moses Mardenus, cum ipsam et simul Dictionarium, ut uocant, Syricorum uocabulorum ex Assyria secum asportasset Venetiisque reliquisset et proinde mihi, qui ipsum Romae priuatim interdum audiebam doctorem, eorum librorum copiam facere non potuisset;\n                  post Roma Viennam profectus, Ioanni Alberto Widmanstadio utrumque descripsit, ut mihi suis literis significauit. Cum igitur, ut audio, Widmanstadii libros omnes, sane non uulgares, illustrissimus Bauarorum Dux sibi redemerit, non\n                  faciet opinor ille tantus Princeps et ad rem literariam iuuandam propensissimus, ut\n                  tam raros libros in priuata sua biblioteca situ perire patiatur.\n               <\/p>\n               \n                  <p>[<span style=\"font-weight:bold\">14<\/span>] Vale, uir et literis et pietate ornatissime, et si hac mea lucubratiuncula minime\n                     perfecti quod instituti, magnam culpae partem in te ipso esse existimato, qui et nimis\n                     breui et minime uacuo tempore mihi hoc oneris per Plantinum nostrum imposuisti. Iterum uale. Idibus Martiis M. D. LXX. Zeuenera.\n                  <\/p>\n               \n            <\/div>\n         <\/div>\n      <\/section>\n     \n      \n      <div class=\"stdfooter autogenerated\">\n         <div class=\"footer\">\n            <!--standard links to project, institution etc--><a class=\"plain\" href=\"\/\"><\/a> \n         <\/div>\n         \n            <!--\n Generated from index.xml using XSLT stylesheets version 7.57.0\n\t\t based on http:\/\/www.tei-c.org\/Stylesheets\/\n\t\t on 2024-08-16T09:04:49Z.\n\t\t SAXON HE 9.8.0.15.\n\t\t   -->\n      <\/div>\n\n\n\n<div style=\"height:46px\" aria-hidden=\"true\" class=\"wp-block-spacer\"><\/div>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-buttons is-layout-flex wp-block-buttons-is-layout-flex\">\n<div class=\"wp-block-button aligncenter\"><a class=\"wp-block-button__link has-white-color has-text-color wp-element-button\" href=\"https:\/\/github.com\/CoBAM-editor\/CoBAM\/blob\/main\/1570%2003%2015%20CoBAM.xml\" style=\"border-radius:8px\">XML<\/a><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>1570 03 15 Andr\u00e9s Masio (Zevenaar) a Benito Arias Montano [Amberes] 15 de marzo de 1570 Identificador: 1570 03 15 \u00cdncipit: Etsi exacta iam hieme, quam anni partem priuatis meis studiis liberius semper impendere possum&#8230; Manuscritos: Impresos: (E1) Biblia Sacra, VII, pp. 3-4; (E2) Dom\u00ednguez, Correspondencia, I, 368-385. Edici\u00f3n cr\u00edtica, traducci\u00f3n y notas: Antonio D\u00e1vila [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1721,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"elementor_header_footer","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-7819","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","czr-hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/7819"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7819"}],"version-history":[{"count":32,"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/7819\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10605,"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/7819\/revisions\/10605"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1721"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lacorrespondenciadebenitoariasmontano.online\/es_es\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}