1570 05 16

Viglio de Zuichem (Bruselas) a Benito Arias Montano [Amberes]

16 de mayo de 1570

METADATOS

Identificador: 1570 05 06

Íncipit: Quod mihi, doctissime Aria, praefationem tuam Sacris Bibliis…

Manuscritos:

    (O) KBS, Ms. A 902, f. 120r-[121v].

Impresos:

    (E1) Macías, La Biblia Políglota de Amberes, pp. 212-213; (E2) Domínguez, Correspondencia, I, 488-491.

Edición crítica, traducción y notas: Baldomero Macías Rosendo

Codificación y edición digital: Antonio Dávila Pérez

RESUMEN

Viglio agradece a BAM que cuente con él durante el proceso de corrección del prefacio de la Políglota. Le devuelve el texto sin ninguna corrección porque no se atreve a tocar un prólogo tan bien elaborado.

COMENTARIO

Viglio de Zuichem, Presidente del Consejo Privado, tras acceder a la petición que BAM le formula en la carta [70 05 00 Z], le remite esta carta acompañando el ejemplar del prefacio a la Biblia Políglota. En este caso particular el Presidente Viglio se limita al elogio de la obra; sin embargo, BAM conseguirá con estas consultas involucrar en su empresa a todos los estamentos de poder y asegurarse su respaldo.

FACSÍMILES

TEXTO Y APARATO CRÍTICO (CON VISUALIZACIÓN DE MARCADO XML-TEI) La correspondencia de Benito Arias Montano: edición crítica digital — (Bruselas) a Benito Arias Montano [Amberes] – 16 de mayo de 1570


[Sobrescrito:]
Eximio ac doctissimo uiro domino domino Benedicto Ariae Montano, Sacrae Theologiae doctori, domino suo plurimum honorando.
[Anotado por otra mano, con escritura transversal:]
Brusselis 1570. Praesidis Viglii, 16 Maii, de praefatione.
[Añadido por BAM en el centro del margen superior de la hoja:] Praesidis Viglii.
Salutem plurimam.

[1] Quod mihi, doctissime Aria, praefationem tuam Sacris Bibliis (quae Regiae Maiestatis auspiciis isthic excuduntur) praefigendam communicare dignatus fueris, non possum non maximas gratias tibi agere.1 Non quod ego quicquam eius quod tu requiris praestare potuerim, cum illa omni ex parte perpolita absolutaque mihi esse uisa fuerit, sed quod desiderio quodam iampridem tenebar ut tam augustum opus ad colophonem perductum intelligerem. [2] Merito autem omnes Sacrarum Literarum studiosi Deo Optimo Maximo gratias agent, qui tibi uires animumque addiderit quo opus hoc compleres; quo nomine non nostra tantum aetas, sed omnis posteritas plurimum se tibi debere fatebitur.

[3] In praefatione uero uti omnino nihil corrigendum annotandumue ingenii iudiciique mei tenuitas inuenire potuit, ita satis eam laudare nequeo; non ab rerum tantum ponderapondere seriemqueserieque, uerum etiam a uerborum exquisitam elegantiamexquisita elegantia. Proinde ad te exemplum mundum remitto, cui post tantum uirum manum apponere non sum ausus.

[4] Quod superest, Deum precor ut te rei literariae studiosisque omnibus in multos annos conseruet incolumem.Tuae dominationi deditissimus amicus ac seruitor,
Viglius Zuichemus
agere.] O, E1; leuiter distinxit (E2)
TRADUCCIÓN AL ESPAÑOL
Y NOTAS
La correspondencia de Benito Arias Montano: edición crítica digital — (Bruselas) a Benito Arias Montano [Amberes] – 16 de mayo de 1570


[Sobrescrito:]
Al eximio y doctísimo señor el señor don Benito Arias Montano, doctor en Sagrada Teología, con el debido respeto.
[Anotado por otra mano, con escritura transversal:]
Bruselas 1570. Del presidente Viglio,1 a 16 de mayo, sobre el prefacio.
[Añadido por BAM en el centro del margen superior de la hoja:] Del Presidente Viglio.
Un cordial saludo.

[1] Dado que se ha dignado, doctísimo Arias, a hacerme partícipe del prefacio que se va a poner al frente de la Sagrada Biblia (la que se imprime ahí bajo los auspicios de Su Real Majestad), no puedo dejar por ello de estar muy agradecido a vuestra merced. No porque yo pueda ofrecerle algo de esto que solicita, puesto que el prefacio me ha parecido estar completamente pulido y terminado, sino porque desde hacía ya tiempo sentía el deseo de saber que llegaba a su término una obra tan egregia. [2] Con razón todos los estudiosos de las Sagradas Escrituras darán gracias a Dios Óptimo Máximo, quien ha dado fuerzas y coraje a vuestra merced para acabar esta obra; y por este motivo, no solo nuestra generación, sino toda la posteridad reconocerá estar en gran deuda con vuestra merced.

[3] Por lo demás, en el prefacio, si bien mi poco ingenio y juicio no ha podido encontrar nada en absoluto que corregir o que observar, no obstante, no soy capaz de elogiarlo tanto como merece, no solo por la importancia y la disposición del contenido, sino también por la exquisita elegancia de los términos. Por lo tanto, le devuelvo la copia inmaculada, a la que no me he atrevido a acercar las manos después de haberlo hecho tan insigne varón.

[4] Por lo demás, ruego a Dios que conserve a vuestra merced muchos años en plenas facultades para bien de las letras y de todos los estudiosos. En Bruselas, a 16 de mayo de 1570. Afectuosamente suyo, su amigo y servidor, Viglio de Zuichem.

Nota: 1 Sobre Viglio de Zuichem, Presidente del Consejo de Estado de los Países Bajos, véase nota biográfica en carta 1569 04 06.
TEXTO (SIN VISUALIZACIÓN
DEL MARCADO XML-TEI)
La correspondencia de Benito Arias Montano: edición crítica digital — (Bruselas) a Benito Arias Montano [Amberes] – 16 de mayo de 1570


[Sobrescrito:]
Eximio ac doctissimo uiro domino domino Benedicto Ariae Montano, Sacrae Theologiae doctori, domino suo plurimum honorando.
[Anotado por otra mano, con escritura transversal:]
Brusselis 1570. Praesidis Viglii, 16 Maii, de praefatione.
[Añadido por BAM en el centro del margen superior de la hoja:] Praesidis Viglii.
Salutem plurimam.

[1] Quod mihi, doctissime Aria, praefationem tuam Sacris Bibliis (quae Regiae Maiestatis auspiciis isthic excuduntur) praefigendam communicare dignatus fueris, non possum non maximas gratias tibi agere. Non quod ego quicquam eius quod tu requiris praestare potuerim, cum illa omni ex parte perpolita absolutaque mihi esse uisa fuerit, sed quod desiderio quodam iampridem tenebar ut tam augustum opus ad colophonem perductum intelligerem. [2] Merito autem omnes Sacrarum Literarum studiosi Deo Optimo Maximo gratias agent, qui tibi uires animumque addiderit quo opus hoc compleres; quo nomine non nostra tantum aetas, sed omnis posteritas plurimum se tibi debere fatebitur.

[3] In praefatione uero uti omnino nihil corrigendum annotandumue ingenii iudiciique mei tenuitas inuenire potuit, ita satis eam laudare nequeo; non ab rerum tantum pondere serieque, uerum etiam a uerborum exquisita elegantia. Proinde ad te exemplum mundum remitto, cui post tantum uirum manum apponere non sum ausus.

[4] Quod superest, Deum precor ut te rei literariae studiosisque omnibus in multos annos conseruet incolumem.Tuae dominationi deditissimus amicus ac seruitor, Viglius Zuichemus

es_ESEspañol