[1] Reuersus¹ ab Atrebatibus ac Sancto Amando² suauissimas tuas literas³ tui repperi, humanitatis atque candoris ingenui testes singulares, e quibus ualde iucundum fuit⁴ intelligere te nunc e grauissimo morbo utcunque⁵ conualuisse, pristinaeque sanitati in dies⁶ magis [f. 80r] restitui. [2] Gratulor itaque tibi plurimum, nec minus religioni et reipuplicae nostrae et uere (non enim te usura falsi gaudii mei uelim frui) gratulor te quidem post damnosam Reuerendi Patris Nostri confessarii integerrimi uiri mortem nobis adhuc diuina bonitate superstitem esse. Etenim, ut is, ita nec possunt et eius similes auctoritate et prudentia ueroque pietatis studio praestantes uiri, malo quodam fato abrepti, ingens boni sui desiderium non relinquere in tanta raritate atque inopia eorum, qui sincero affectu Catholicam religionem restauratam et rem publicam⁷ Christianam⁸ saluam cupiunt simulque in hoc operam sinceram impendunt.

[3] De nummulorum munusculo non est quod magnopere gratias agas, sed uehementer gaudeo uenisse tam oportune⁹, ut non parum, quemadmodum scribis, momenti ad confirmandam ualetudinem tuam attulerit. Et facile credo, recreant enim plurimum spiritus uitales, modo male affectos bellae imagines, itaque nunc uellem aureas misissem, ut eo mouissem efficacius¹⁰. [4] Tu quidem, mi Montane, imposterum quae in potestate mea sunt, ut operam, studium, consilium, rem fidemque meam tibi paratam¹¹ puta.

Vale.

[1] Reuersus ab Atrebatibus ac Sancto Amando suauissimas tuas literas tui repperi, humanitatis atque candoris ingenui testes singulares, e quibus ualde iucundum fuit intelligere te nunc e grauissimo morbo utcunque conualuisse, pristinaeque sanitati in dies magis [f. 80r] restitui. [2] Gratulor itaque tibi plurimum, nec minus religioni et reipuplicae nostrae et uere (non enim te usura falsi gaudii mei uelim frui) gratulor te quidem post damnosam Reuerendi Patris Nostri confessarii integerrimi uiri mortem nobis adhuc diuina bonitate superstitem esse. Etenim, ut is, ita nec possunt et eius similes auctoritate et prudentia ueroque pietatis studio praestantes uiri, malo quodam fato abrepti, ingens boni sui desiderium non relinquere in tanta raritate atque inopia eorum, qui sincero affectu Catholicam religionem restauratam et rem publicam Christianam saluam cupiunt simulque in hoc operam sinceram impendunt.

[3] De nummulorum munusculo non est quod magnopere gratias agas, sed uehementer gaudeo uenisse tam oportune, ut non parum, quemadmodum scribis, momenti ad confirmandam ualetudinem tuam attulerit. Et facile credo, recreant enim plurimum spiritus uitales, modo male affectos bellae imagines, itaque nunc uellem aureas misissem, ut eo mouissem efficacius. [4] Tu quidem, mi Montane, imposterum quae in potestate mea sunt, ut operam, studium, consilium, rem fidemque meam tibi paratam puta.

Vale.